Mens en lijden

Inleiding liedje

Mensen kunnen hun verdriet op verschillende manieren verwerken. Eén van die manieren is het luisteren naar liedjes. Zelf verwerk ik verdriet op een andere manier. Bij een overlijden denk vooral aan de mooie en dierbare momenten die ik met die persoon heb gehad. Op jonge leeftijd heb ik al enkele familieleden verloren. Ik heb toen veel verdriet gezien maar zelf ook gehad. Het is even een donkere periode in je leven ...

Ik heb vele liedjes beluisterd. Maar één filmpje ontroerende me. 

Refrein:

"Maar we moeten samen doorgaan
samen stilstaan
ookal doet DAT samen pijn
Moeten we alles leren
alles proberen
tot we altijd samen zijn
maar de zwaarste storm
komt tot bedaren
en water stroomt naar zee
en als je dan nog weg wil varen
neem mij nog keer met je mee"

Het woord lijden

Lijden ...

Iedereen wordt wel eens geconfronteerd met lijden. Jammer genoeg zal het nooit verdwijnen uit een mensenleven. Als ik het woordje lijden hoor denk ik direct aan verdriet hebben. Je kan wel eens tranen hebben van het lachen. Maar dat zijn geen echte tranen. De echte tranen komen pas als je gemeend verdriet hebt voor iets of iemand. 

Vormen van lijden:
1. Lijden op/van de wereld: er is een negatief mensenbeeld.

2. Lijden in het persoonlijk leven van mensen: enkele voorbeelden: werkloosheid, depressie, ongeneselijke ziekte, ...

3. Lijden door de natuur: oorzaken gedeeltelijk bij de mens en gedeeltelijk bij de natuur

2 manieren van lijden:

Bij lichamelijk of fysisch lijden gaat het over wonden, breuken of andere kwalen van het lichaam.

Geestelijk of psychisch lijden is angst hebben, verdrietig zijn, een depressie, enz.

Verdriet:

Verdriet voor iemand die je verlaten heeft. Die je hopelijk tegen komt in de hemel. Of als kind denk je dat het een sterretje is. 

Verdriet voor iets wat er gebeurt is. In verschillende landen is er oorlog. Dit kan een reden tot verdriet zijn. Als je een grote ruzie hebt met een dierbaar persoon.

Leven na de dood

Is er leven na de dood?
Leven na de dood is een religieus, spiritueel en metafysisch begrip.
Er zijn zoveel verschillende antwoorden en meningen. Maar er bestaan geen juiste of fouten antwoorden. Iedereen heeft zijn eigen mening. Dat maakt het leuk om elkaars meningen te horen.

Mijn mening over leven na de dood: 
Ik denk dat er leven na de dood is. Ik denk dat overleden personen ons kunnen volgen van uit de hemel. Hopelijk kunnen ze onze mooie momenten zien, en zien ze hoe we verder gaan in ons leven. Gestorven familieleden vinden dan elkaar terug in de hemel.

Misschien denk ik wel zo omdat ik bang ben van de dood. 
Daarom kan ik er niet bij dat kinderen euthanasie kunnen plegen. Een kind kan nog niet beslissen over zijn leven op jonge leeftijd. Bij volwassenen kan het keuze zijn na een lange lijdensweg (oudere mensen).  Ook zijn er mensen die al een bijna-doodervaring hebben gehad. Je leven zal volgens mij dan nooit meer hetzelfde zijn. Vaak zijn er terugkerende elementen in de verhalen: een donkere tunnel met licht aan het einde, engelen, ...

Als kind sta je nooit stil bij zo'n vraag. Maar als je wordt geconfronteerd met een overlijden, zet het je aan het denken. In het jaar 2005 ben ik enkele familieleden verloren. Het was een verdrietig jaar. Zeker met de feestdagen in het verschiet was het enorm lastig. Op zulke momenten merk je dat je als familie toch heel erg gehecht bent aan elkaar. De voorbije zomer zijn ook enkele jongeren uit mijn omgeving gestorven.

Oscar et la Dame Rose

We schrijven een brief. We willen een vriend, broer, nicht, ... de film aanraden. Ik heb dit anders aangepakt. Ik rade de film aan, maar had nog de vraag om samen te kijken naar de film.

Oscar et la Dame Rose is een film van Eric-Emmanuel Schmitt. De film is gebaseerd op zijn eigen boek. Er komen verschillende thema's aan bod liefde, vriendschap, gezin, familie, verlies .... en kanker.

Hallo nicht,

Ik weet dat je graag naar films kijkt! Wel een film die ik onlangs zag wil ik je zeker aanraden. De film Oscar et la Dame Rose. Het verhaal van de film is heel emotioneel. Het onderwerp is kanker. Een jongentje krijgt te horen dat hij kanker heeft. Hij kan het geen plaats geven. Tot hij plots met een vrouw in contact komt. Rose is la dame Rose. Ze kreeg deze naam omdat ze altijd roze kleren aanhad. Kanker bij kinderen komt steeds vaker voor. Het moeilijk om aan kind duidelijk te maken wat kanker precies is. Je moet een kind duidelijk maken dat je van kanker kan genezen of dat je kan sterven aan kanker. Maar men probeert zo snel mogelijk de beste procedure op te starten om met de behandeling te beginnen. Oscar ging sterven aan kanker dat wist hij zeker. De visie van de filmmaker: Oscar et la dame Rose is de verfilming van een novelle van Eric Emmanuel-Schmitt, die de film ook regisseerde. Het resultaat is een mooie, vertederende speelfilm die ondanks zijn beladen thema steeds licht van toon blijft en soms zelfs vrolijk! De schrijver- filmmaker slaagt erin om de leefwereld van een kind mooi, oprecht en geloofwaardig weer te geven. En hoewel ze slechts een bijrol hebben, bieden ook de vriendjes van Oscar de nodige afleiding: de verbrande Bacon, de blauw aangelopen Peggy Blue, de dikke Popcorn en een jongen met een waterhoofd genaamd Einstein… Een hartverwarmende, magisch-realistische film die zeker blijft hangen. De film was pakkend. Dat kinderen op z’n jonge leeftijd al worden geconfronteerd met kanker. Ook is het mooi dat Oscar vriendjes maakt in het ziekenhuis. Ze hebben allemaal een verschillende ziekte. Maar toch vormen ze één geheel. Oscar lucht zijn hele hart bij Rose. Dit omdat zijn ouders hem eerst niets hadden verteld dat hij ongeneselijk ziek was. Je weet dat er bij ons in de familie al enkele mensen zijn die met kanker te maken hebben gehad. Maar dat was altijd op latere leeftijd. Ook kwamen ze er elke keer weer door. Maar met kinderen met kanker, dat hebben we nog niet vaak gehoord. We weten dat door kanker het hele leven van een persoon kan veranderen. Maar we blijven elkaar steunen.

We zullen eens afspreken om samen naar deze ontroerende film kijken. Het gaat wel over kanker, maar ook over de mooie vriendschap die kinderen kunnen maken. Een heel andere vriendschap dan de onze!

Laat je weten wanneer je nog eens vrij bent?

Liefs je nicht Larissa ;)

Mijn mening: Deze film is een echte aanrader. Mensen die zelf kanker hebben of gehad hebben zullen heel emotioneel reageren. Daarom raad ik de film af voor mensen die weten dat ze heel emotioneel zullen reageren. Het is allemaal realiteit die wordt verteld. Als we het woord kanker horen denken we direct aan volwassenen. Maar kinderen en jongeren kunnen ook kanker krijgen. Gelukkig is een kind jong en sterk en kan zo door deze periode heen komen. Madame Rose komt Oscar dagelijks bezoeken. Oscar voelt zich goed bij Madame Rose.

HOE GAAN KINDEREN OM MET LIJDEN?

http://www.unicef.be/nl/geen-veilig-plekje-meer-voor-kinderen-in-gaza/

Ik heb een artikel besproken van UNICEF. Dit gaat over kinderen die lijden door oorlogen.

Kinderen voelen zich bijna nergens meer veilig. Sinds 8 juli 2014 kwamen 230 kinderen om in Gaza. Tienduizenden andere kinderen liepen onherstelbare schade op, zowel fysisch als mentaal.

Unicef is vooral gefocust op de vrouwen en de meest kwetsbare kinderen. Ze proberen hulp te bieden op gebied van gezondheid, voeding, water, onderwijs, … Maar hun hoofdzorg is dat twee derden van de bevolking daar zonder drinkwater zitten. Unicef zorgt voor de levering van de 23 allernoodzakelijkste medicamenten voor in ziekenhuizen. Kinderen zijn nergens meer veilig. Er zijn reeds al 130 scholen beschadigd door de hevige explosie. Unicef geeft kunnen zorgen voor elektronische kaarten waarmee gezinnen voedsel, water en andere benodigdheden kunnen kopen in de nabijgelegen winkels. Winkels die nog niet getroffen zijn door een hevige explosie.

Kinderen die vandaag zes zijn, maken al hun derde oorlog mee. De raketten en het geweld verwoesten de kindertijd. UNICEF schat dat er zeker 200.00 kinderen in Gaza dringend nood hebben aan psychologische hulp. Met vijf mobiele hulpteams probeert de organisatie zoveel mogelijk psychologische te krijgen bij gewonde kinderen en kinderen die hun families verloren. Het geweld op al deze kinderen en de aanvallen op scholen zijn flagrante mensenrechtenschendingen. UNICEF eist een onmiddelijk staakt-het-vuren en toegang zodat levensnoodzakelijke hulp bij kinderen geraakt. Dit is slechts een eerste stap in een lang proces dat alle kinderen van Gaza zullen moeten doorgaan vooral hun lichaam en geest opnieuw kan genezen.

http://www.hln.be/hln/nl/957/Binnenland/article/detail/1878643/2014/05/07/Peter-Adriaenssens-Vechtscheidingen-zijn-vorm-van-kindermishandeling.dhtml
http://www.klasse.be/ouders/37740/week-week-regeling-na-scheiding-schadelijk-voor-kleuters/

Kinderen lijden door de scheiding van hun ouders.

Moeten ouders in sommige gevallen proberen samen te blijven voor de kinderen? “Het groter maatschappelijk begrip voor scheidingen heeft ervoor gezorgd dat de optie om uiteen te gaan steeds aanwezig is", aldus Peter Adrianssens. Kinderen hebben recht op de ouders die hen verwekt hebben. Sommige mensen beseffen te weinig dat het ideale leven niet bestaat.

In de Franstalige Gemeenschap hebben twee kinderpsychiaters ondertussen een voorstel gedaan om de wet aan te passen, zodat co-ouderschap met ‘week-week’-verdeling voor kinderen onder de zes niet meer de norm is. Volgens hen lijden kinderen tot en met vijf jaar nog aan verlatingsangst. Ze begrijpen dan niet waar de andere ouder zo lang blijft en ontwikkelen depressieve gevoelens, angsten, agressie … De kinderpsychiaters pleiten voor een hoofdverblijfplaats en daarnaast frequente contacten met de andere ouder.

Een weekregeling is wel prettig voor de ouders zelf, maar het vraagt ontzettend veel van de allerkleinste. Het kind moet centraal staan en inspraak krijgen. Je moet de regeling aanpassen aan de noden van je kind.

GEDICHT: GESCHREVEN DOOR DAPHNE - ER GEBEURT ZOVEEL IN HET LEVEN

Je hoort de wind,

de auto’s en de vogels,

maar ondertussen en huilend kind.

Iedereen gaat zijn gang,

het lijkt heel gewoon,

maar ondertussen ben je bang.

De meesten zeggen dat het goed gaat,

maar ondertussen zit er wel wat achter,

dat kleine stukje waar je niet over praat.

Je reageert je opgekropte dingen af,

je doet het niet met opzet,

maar ondertussen krijg je wel weer straf.

Soms voel je je niet goed,

dat heeft iedereen wel eens,

maar let ondertussen wel op met wat je doet!

DE GROTE OORLOG 1914-1918

Informatie:
De Eerste Wereldoorlog wordt ook weleens de Grote Oorlog genoemd. WOI begon op 28 juli 1914 en duurde tot 11 november 1918. Vanaf dan is 11 november bekend als Wapenstilstand. Dit jaar is het precies 100 jaar geleden toen de Grote Oorlog begon.

• De Menenpoort is een herdenkingsmonument in Ieper. De Britten hebben de stadspoort gebouwd ter nadgedactenis van de ongeveer 55 000 Britse soldaten die sneuvelden en niet meer geïdentificeerd of teruggevonden werden.

• Het Flanders Fields museum is gevestigd in Ieper. Mensen worden geconfronteerd met de gevolgen van de Grote Oorlog. Je kan er persoonlijke verhalen vinden. Vandaag de dag wordt het museum bezocht door bezoekers van over de hele wereld. Zowel het lager onderwijs als het secundair onderwijs kunnen dit museum bezoeken. 

Mijn mening:
De Grote Oorlog mag nooit vergeten worden. Er zijn heel veel soldaten gesneuveld uit verschillende landen. Soldaten hebben hard moeten strijden. Mannen werden weggerukt van hun gezin. Moeder en kinderen bleven achter. Ze wisten niet waar hun man/papa was. Wij kunnen ons de dag van vandaag dat niet voorstellen.

Iedereen moeten weten wat er in de Westhoek is gebeurt. Het Flanders Fields museum is de ideale plek om kinderen in contact te laten komen met de Grote Oorlog. In het lager ben ik zelf naar het museum geweest. Dat was een toffe ervaring. We kregen een kaartje met een naam op. Over die persoon kwam je veel te weten doorheen het museum. Het museum is verbouwd in 2012. Dus nu kan er een heel ander concept zijn. Toch zullen ze de kinderen blijven prikkelen.

Een poppy, het symbool van de Grote Oorlog.

DE FILM: TOT ALTIJD 

De film 'Tot altijd' gaat over MS-patiënt Mario Verstraete. Hij vocht jaren lang tegen de euthanasiewetgeving in België. Maar ook is het een verhaal van een wondermooie, onvoorwaardelijke vriendschap.